All the Invisible Children, Mehdi Charef, Emir Kusturica, Spike Lee, John Woo, 2005

 Ένα όμορφο ντοκιμαντέρ, μία μεγάλη παραγωγή από τη UNICEF για «όλα τα αόρατα παιδιά».

 Μια ταινία για όλα τα αόρατα παιδιά, σε κάθε γωνιά της γης. Για όλα τα παιδιά του πολέμου, τα παιδιά της πείνας, τα παιδιά της φτώχειας, τα παιδιά της βίας, τα παιδιά της εγκατάλειψης. Και για όλους εμάς που μάθαμε τόσο εύκολα και τόσο καλά, να μη βλέπουμε, να μην ακούμε, να μη θυμόμαστε…
 Μια τεράστια παραγωγή, με τη στήριξη της UNICEF, αλλά και του UN World Food Programme και του Ιταλικού Υπουργείου Εξωτερικών, με τη συμμετοχή σπουδαίων σκηνοθετών, που ο καθένας εκπροσωπεί ένα κράτος ή μια περιοχή του πλανήτη μας. Επτά μικρές ταινίες, επτά συγκλονιστικές ιστορίες που μας οδηγούν στις γειτονιές του πλανήτη.

 Ο Εμίρ Κουστουρίτσα εκπροσωπεί τη Σερβία & το Μαυροβούνιο με την ταινία «Blue Gipsy». Ο Σπάικ Λι εκπροσωπεί τις ΗΠΑ με την ταινία «Jesus, Children of America». Ο Μεντί Σαρέφ εκπροσωπεί την Αφρική με την ταινία «Tanza». Η Κάτια Λουντ εκπροσωπεί τη Βραζιλία με την ταινία «Bilu & Joao». Ο Ρίντλεϊ Σκοτ & η Τζόρνταν Σκοτ εκπροσωπούν τη Μεγάλη Βρετανία με την ταινία «Jonathan». Ο Στέφανο Βενερούζο εκπροσωπεί την Ιταλία με την ταινία «Ciro». Ο Τζον Γου εκπροσωπεί την Κίνα με την ταινία «Song Song & Little Mao».

  Σπονδυλωτή ταινία επτά διαφορετικών ιστοριών από επτά (οκτώ με τη συνεργασία Ρίντλεϊ και Τζόρνταν Σκοτ) σκηνοθέτες, οι οποίοι ανέλαβαν να «μιλήσουν» για τα παιδιά του κόσμου, που ταλαιπωρούνται και καταπιέζονται, υφίστανται σωματική και ψυχική βία, πεινούν, ζουν στα όρια της φτώχειας και της ανέχειας, εγκαταλείπονται, περιθωριοποιούνται, μαθαίνουν να ασκούν βία, γίνονται φορείς του AIDS, πεθαίνουν...

 Είναι τέτοιο το θέμα της ταινίας, που δεν επιδέχεται κριτικής ή ανάλυσης. Πρόκειται για φιλμ που οφείλουν να δουν όλοι, καθώς χαρακτηρίζεται από γνήσια ευαισθησία, τρυφερότητα και ανθρωπιά και αποσκοπεί ακριβώς στο να μεταλαμπαδεύσει στο κοινό την ευαισθησία γύρω από τη δυστυχία όλων των αόρατων παιδιών του κόσμου. Αξίζει την προσοχή σας!

 Προσωπικά θα ξεχώριζα τη συγκλονιστική ιστορία του Σπάικ Λι, ενώ να σημειώσω ότι ορισμένες διακατέχονται από υπέρμετρο συναισθηματισμό, αλλά κάποιες άλλες αποτελούν πραγματική γροθιά στο στομάχι.

 Βαθμολογία: 7/10

Promise Me This, Emir Kusturica, 2007

 «Promise Me This» είναι ο αγγλικός - διεθνής τίτλος της όμορφης ταινίας του πολύ σημαντικού Σέρβου σκηνοθέτη, Emir Kusturica. «Zavet» είναι ο πρωτότυπος τίτλος, ενώ στα ελληνικά έχει μεταφραστεί ως «Οι 3 Υποσχέσεις» και είναι επίσης γνωστό ως «Υποσχέσου μου».
 Πρόκειται για μία δραματικών στοιχείων κομεντί, η οποία σεναριακά έχει προβληματάκια λόγω κάποιων υπερβολών και η μεγάλη διάρκειά της (ξεπερνά για λίγο τις 2 ώρες) ίσως κουράζει, αλλά η σκηνοθεσία του Kusturica με ορισμένα πανέμορφα πλάνα από την Γιουγκοσλαβική ύπαιθρο (γυρισμένη στο Zlatibor της Σερβίας), καθώς και κάποιες ξερκαδιστικές σκηνές αλλά και η παρουσίαση των ανθρωπίνων σχέσεων φτιάχνουν τελικά ένα άκρως ικανοποιητικό σύνολο.

 Η υπόθεση της ταινίας:
 Ο Τσανέ ζει με τον παππού του και την αγελάδα τους τη Σβέτκα, σ έναν απομονωμένο λόφο. Εκτός από την γειτόνισά τους, την δασκάλα, είναι οι μόνοι κάτοικοι του χωριού. Μια μέρα ο παππούς του Τσανέ, του λέει ότι πεθαίνει. Τον βάζει να του υποσχεθεί ότι θα διασχίσει τους 3 λόφους για να φτάσει στην κοντινότερη πόλη και να πουλήσει τη Σβέτκα στην αγορά. Με τα χρήματα θα πρέπει να αγοράσει μια εικόνα, με τα υπόλοιπα ό,τι θέλει και τέλος θα πρέπει να γυρίσει στο σπίτι έχοντας βρει νύφη. Στην πόλη, ο Τσανέ καταφέρνει να εκπληρώσει το πρώτο μέρος των υποσχέσεών του, όμως το δύσκολο είναι να γυρίσει σπίτι με γυναίκα!!! Τότε γνωρίζει τη Ζάσνα που έχει αργήσει για το σχολείο όπως πάντα...

 Ο Emir Kusturica γράφοντας το σενάριο και σκηνοθετώντας το "Zavet" κάνει ακόμη μία απρόσμενη έκπληξη. Σε ένα απομονωμένο χωριό, ο παππούς νιώθει τον θάνατο να έρχεται και βάζει τον αγαπημένο του εγγονό να υποσχεθεί ότι θα εκπληρώσει τρεις επιθυμίες του. Βλέπετε, ο μικρός δεν έχει άλλον άνθρωπο στον κόσμο πέραν του παππού του και ο τελευταίος θέλει να εξασφαλίσει το μέλλον του πιτσιρικά. Του ζητάει λοιπόν τρία πράγματα: Να πάει σε μία πόλη και να πουλήσει την αγελάδα τους, την οποία πριν είχε ευνουχίσει, από τα λεφτά που θα πάρει να αγοράσει μία εικόνα του Αγίου Νικολάου και ένα σουβενίρ για τον ίδιο και τέλος να βρει μία γυναίκα για νύφη του...

 Ο μικρός Τσανέ, συμπαθέστατος, θα ξεκινήσει για την κοντινότερη πόλη. Μόλις φτάσει όμως θα γίνει... το έλα να δεις!
 Αρχικά θα του την πέσουν κάποιοι μαφιόζοι(!), εν συνεχεία θα τον περιθάλψουν οι εχθροί των πρώτων, θα πάρει μέρος στην εκστρατεία αντιμετώπισής τους και μέσα σ' όλα θα ερωτευθεί την Ζάσνα, την οποία και θα σώσει απ΄ τους "κακούς" που θέλουν να την προωθήσουν στα κυκλώματα πορνείας που ελέγχουν(!), για να τη φέρει πίσω στο χωριό, περιχαρής που πραγματοποίησε τις τρεις υποσχέσεις που είχε δώσει στον παππού του, αλλά ακόμη πιο χαρούμενος, αφού όταν επιστρέψει στο χωριό, ο παππούς του όχι μόνο δεν πέθανε (κάτι που φοβόταν ο μικρός) αλλά ετοιμάζεται να παντρευτεί την δική του αγαπημένη, από το μακρινό παρελθόν (την δασκάλα του χωριού)! Κι εκεί όμως δεν θα... ησυχάσουν οι πρωταγωνιστές μας, αφού οι κακοί τους έχουν ακολουθήσει με τα όπλα, έτοιμοι να πάρουν την εκδίκησή τους! Φυσικά βέβαια δεν θα τα καταφέρουν, αφού το ευχάριστο αυτό «παραμύθι» του Κουστουρίτσα πρέπει να έχει και happy end.

 Εντάξει, όπως είπα οι υπερβολές είναι πολλές και πολλά από όσα συμβαίνουν, τραβηγμένα απ' τα μαλλιά, αλλά ο ταλαντούχος Σέρβος σκηνοθέτης δείχνει να το καταδιασκεδάζει και το ίδιο κάνουμε κι εμείς!
 Δε νομίζω με το φιλμ αυτό ο Κουστουρίτσα να υπόσχεται σινεμά υψηλών επιδόσεων και έντονου προβληματισμού, όμως σίγουρα μας υπόσχεται ένα ευχάριστο δίωρο. Και κρατάει την «υπόσχεση» του, και με το παραπάνω!

 Πολύ όμορφες ερμηνείες από τους Uros Milovanovic, Marija Petronijevic, το ζευγάρι της ταινίας, αλλά ωραίες είναι οι ερμηνείες συνολικά, απ' όλους τους «τρελούς» χαρακτήρες του Κουστουρίτσα, από αυτούς άλλωστε που ο Σέρβος σκηνοθέτης συνηθίζει να χρησιμοποιεί σε όλες τις ταινίες του.

 Το «Promise Me This» ήταν υποψήφιο για τον Χρυσό Φοίνικα στο Φεστιβάλ των Καννών του 2007.

 Βαθμολογία: 6,5/10

Crna macka, beli macor, Emir Kusturica, 1998

 "Μαύρη Γάτα, Άσπρος Γάτος" είναι ο ελληνικός τίτλος ("Black Cat White Cat" ο διεθνής) αυτής της ανατρεπτικής κομεντί του Εμίρ Κουστουρίτσα (Emir Kusturica). Τρία χρόνια μετά το αριστουργηματικό "Underground", ταινία που καθιέρωσε τον Κουστουρίτσα παγοσμίως σαν έναν μεγάλο δημιουργό, ο σπουδαίος Σέρβος σκηνοθέτης δημιουργεί αυτήν εδώ την ξεκαρδιστική μαύρη κωμωδία με αστείρευτη θετική διάθεση!

 Η υπόθεση της ταινίας:
Ο Μάτκο μπορεί να παριστάνει τον έξυπνο κομπιναδόρο αλλά όπως λένε "το έξυπνο πουλί από τη μύτη πιάνεται!". Έτσι αγοράζει νερό νομίζοντας πως είναι πετρέλαιο, γεγονός που τον οδηγεί στην οικονομική καταστροφή. Η μία συμφορά έρχεται μετά την άλλη και αναγκάζεται να πάει στο μεγαλύτερο γκάνγκστερ της περιοχής, τον Νταντάν, προκειμένου να ζητήσει χρηματοδότηση για την επόμενη κομπίνα του. Το σχέδιο του Μάτκο πάει στραβά και τώρα μόνο μία λύση του απομένει για να ξεπληρώσει τα χρέη: να παντρέψει το γιο του με την αδερφή του Νταντάν... 

 Ο Κουστουρίτσα σκηνοθετεί εντυπωσιακά, με μία πολύ καλή διάθεση, η οποία αποτυπώνεται σε κάθε σεκάνς, σε κάθε πλάνο και φυσικά προσδίδει μία ξεχωριστή νότα αισιοδοξίας στο φιλμ.
 Το στόρι είναι θεότρελο, οι ρυθμοί καταιγιστικοί, η περιήγηση στη γιουγκοσλαβική ενδοχώρα πανέμορφη, η μουσική του Γκόραν Μπρέγκοβιτς υπέροχη, τα άγνωστα σε εμάς μουσικά όργανα αναδύουν μαγικές μελωδίες και όπως προείπα, η ευχάριστη, κωμική διάθεση του σκηνοθέτη που ενίοτε μετατρέπεται σε ειρωνική βάζει τη δική της σφραγίδα στην ταινία, αφήνοντας ένα πλατύ χαμόγελο διασκέδασης και ικανοποίησης στον θεατή!
 Άλλωστε στο πνεύμα αυτό του σκηνοθέτη εξελίσσεται η ιστορία, με τους "καλούς" να επιβιώνουν, τους "κακούς" να την πληρώνουν και κάθε τι να παίρνει το δρόμο που πρέπει. Σαν παραμύθι με happy end δηλαδή.

 Δεν θα ήταν υπερβολή να πούμε ότι με το "Μαύρη Γάτα, Άσπρος Γάτος" ο Κουστουρίτσα κάνει έναν ύμνο για τη ζωή! 


Το ευφυές, ανάλαφρο μαύρο χιούμορ του Κουστουρίτσα επισκιάζει τις όποιες, ελάχιστες δραματικές στιγμές και διανθίζει με τσιγγάνικα στοιχεία όλα τα αλλόκοτα γεγονότα που παρακολουθούμε.


Η ταινία έχει κερδίσει τον Αργυρό Λέοντα για Καλύτερη Σκηνοθεσία, στο Φεστιβάλ της Βενετίας.

 Βαθμολογία: 6/10