«Η Εαρινή Σύναξη των Αγροφυλάκων» αποτελεί μία ξεχωριστή στιγμή στη σύγχρονη ιστορία του ελληνικού σινεμά. Απ' τον Δήμο Αβδελιώδη («Αθέμιτος Ανταγωνισμός», «Το Δέντρο που Πληγώναμε», «Η Νίκη της Σαμοθράκης») και το 1999 μία άκρως πρωτότυπη, άκρως ενδιαφέρουσα και πολυβραβευμένη ταινία με έξοχο σενάριο και καταπληκτική φωτογραφία.
Η υπόθεση της ταινίας:
Χίος, 1960. Το συμβούλιο της Κοινότητας Θολοποταμίου, λόγω του αιφνίδιου θανάτου τού εκεί αγροφύλακα, ζητεί πιεστικά από τον αγρονόμο της περιοχής, να διορίσει νέο στη θέση του εκλιπόντος. Οι διαθέσιμοι αγροφύλακες αρνούνται να πάνε σε αυτό το χωριό, επηρεασμένοι από την κακή του φήμη και από το γεγονός ότι ο συνάδελφός τους έχασε τη ζωή του εκεί εν ώρα υπηρεσίας. Όταν το Κοινοτικό Συμβούλιο επαναφέρει το αίτημά του προσφέροντας μεγαλύτερο μισθό σ’ αυτόν που θα δεχθεί, εμφανίζονται τέσσερις υποψήφιοι για τη θέση…
Ο Δήμος Αβδελιώδης κατάγεται απ' τη Χίο και έτσι η αναφορά στο εν λόγω νησί δεν είναι τυχαία. Επιπλέον ο ίδιος ο σκηνοθέτης δήλωσε ότι η ταινία είναι βασισμένη σε εφηβικά βιώματά του στο νησί.
Επί της ουσίας παρακολουθούμε 4 αγροφύλακες σε κάποιο χωριό της Χίου να εναλάσσονται όπως και οι τέσσερις εποχές.
Και ο Αβδελιώδης σκηνοθετεί λιτά, αυθεντικά και ποιητικά και γεμίζει τις περίπου τρεις ώρες της ταινίας, που παρεπιμπτόντως κυλάνε ευχάριστα και καθόλου κουραστικά, με έξυπνους διαλόγους, πολλά συναισθήματα, πανέμορφα κάδρα, εικόνες γεμάτες ελληνική ύπαιθρο και γνήσια εγχώρια παράδοση, αλλά και μουσική που δένει άρτια με τα τοπία και τα συμβάντα που παρακολουθούμε.
Οι ηθοποιοί είναι στην συντριπτική τους πλειοψηφία ερασιτέχνες και το αποτέλεσμα είναι η εξαιρετική αισθητική που πηγάζει απ' το φιλμ. Τέσσερις διαφορετικοί μεταξύ τους άνθρωποι, με διαφορετικούς χαρακτήρες, διαφορετικά πάθη και αδυναμίες. Καθείς εξ αυτών αντιστοιχεί σε καθεμιά εκ των τεσσάρων εποχών του χρόνου, ενώ εξαιρετικά έρχεται και δένει η υπέροχη μουσική του Βιβάλντι, μιας και οι μαγικές «4 Εποχές» στολίζουν μοναδικά τις εικόνες των εποχών του χρόνου.
Τέλος η φύση, ως έτερη πρωταγωνίστρια της ταινίας μας μαγεύει με τις ομορφιές αλλά και τις κλιματολογικές μεταπτώσεις της.
Η ταινία βρήκε πολύ μεγάλη απήχηση στη Θεσσαλονίκη όπου και βραβεύτηκε με τα βραβεία κοινού και σκηνοθεσίας, αλλά και στην Αθήνα, ενώ θεωρείται δικαίως μία σπουδαία στιγμή στην ιστορία του ελληνικού κινηματογράφου. Οπωσδήποτε η καλύτερη ελληνική των '90s και ίσως και της επόμενης δεκαετίας.
Βαθμολογία: 8/10
