banner

image

Τρίτη, 10 Μαΐου 2011

Touch of Evil, Orson Welles, 1958



 Αντιγραφή από το άλλο μπλογκ με το αριστουργηματικό "Touch of Evil" του Orson Welles:

 «Το άγγιγμα του κακού» είναι ένα εκπληκτικό, σαιξπηρικών αναφορών, φιλμ νουάρ. Ο Όρσον Γουέλς σκηνοθετεί αριστουργηματικά και ενσαρκώνει ιδανικά τον διεφθαρμένο αστυνομικό Κουίνλαν, τον διφορούμενο ηθικά και εκπληκτικό ερμηνευτικά χαρακτήρα της ταινίας. Μιας εκπληκτικής ταινίας γύρω απ΄την αέναη μάχη του καλού (Βάργκας, τον υποδύεται ο Charlton Heston) με το κακό (Κουίνλαν, τον υποδύεται φυσικά ο Welles).
Αλλά κυρίως, το "Touch of Evil" αναλύει τους κώδικες της εξουσίας, της δικαιοσύνης και της ηθικής, όπως η τελευταία διαγράφεται μέσα από τις πράξεις των χαρακτήρων.

 Η υπόθεση της ταινίας:
 Ένας κυβερνητικός πράκτορας του Μεξικού, που βρίσκεται με τη νεαρή Αμερικανίδα σύζυγό του στα σύνορα της χώρας για το μήνα του μέλιτος, έρχεται αντιμέτωπος με διεφθαρμένους αστυνομικούς, πολιτικούς-πιόνια, μοιραίες γυναίκες και ανθρώπους του υποκόσμου όταν οι άνθρωποι ενός βαρόνου των ναρκωτικών επιχειρούν να τρομάξουν τη σύζυγό του ώστε να τον αφήσει ήσυχο...

 Η ταινία ξεκινάει με ένα αξεπέραστης εικαστικής ομορφιάς μονοπλάνο διάρκειας περίπου 5 λεπτών. Εξελίσσεται ξετυλίγοντας το κουβάρι των χαρακτήρων αλλά κυρίως του "κακού", καθώς ενδιαφέρεται να ψάξει στο εσωτερικό των ηρώων, να ρίξει φως στις απόκρυφες έννοιες και πράξεις της ηθικής και της δικαιοσύνης και ολοκληρώνεται με την αυτοκαταστροφή στην οποία οδηγείται -με βάση τη δική του ιδεολογία- ο διεφθαρμένος χαρακτήρας του Γουέλς.
 Καθ΄όλη τη διάρκεια της, ο Γουέλς σκηνοθετεί με απίστευτη μαεστρία, καλύπτοντας τις όποιες σεναριακές αφέλειες, αποδεικνύοντας για πολλοστή φορά ότι βρισκόταν πάρα πολλά χρόνια μπροστά απ΄την εποχή του!
 Σε μικρό ρόλο-έκπληξη εμφανίζεται η Μάρλεν Ντίντριχ, ξεδιπλώνοντας τη γοητεία της παρά τα 60 της σχεδόν χρόνια!

Βαθμολογία: 8/10

4 σχόλια:

  1. Την έχω δει, αλλά θυμάμαι μόνο ότι μου άρεσε πολύ. Μια παρατήρηση: το κείμενό σου είναι δυσανάλογα ενθουσιώδες σε σχέση με την βαθμολογία σου, ή είναι η ιδέα μου;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Εδώ φίλε Mike θα σε στενοχωρήσω... :(
    Αν και εκτιμώ την μεγάλη αντικειμενική αξία του Ουέλς, ποτέ δε με άγγιξε το σινεμά του.
    Ειδικά, τη συγκεκριμένη ταινία την βρήκα πολύ επίπεδη και κουραστική. Και να φανταστείς πως το film noir είναι το πιο αγαπημένο μου κινηματογραφικό είδος!

    Προσωπική αξιολόγηση:
    2/5 (με επιείκια...)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Simply Burgman αν εννοεις οτι το 8/10 που εβαλα ειναι... λιγο, να σου πω οτι με χαλασαν λιγο καποιες σεναριακες αφελειες (οπως πχ η σεκανς του πυροβολισμου)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Monsieur Hulot το ξερω και μου ειχε κανει εντυπωση οτι σε ενα λατρη του κινηματογραφου δεν αρεσει ο Welles.
    Βεβαια εχουμε πολλακις πει οτι αλλο αντικειμενικη αξια ενος σκηνοθετη και αλλο υποκειμενικο γουστο και προσωπικη προτιμηση-συμπαθεια/αντιπαθεια κλπ..

    Παντως το σινεμα του Welles ειναι πραγματικα πρωτοποριακο και σπουδαιο και η καλλιτεχνικη αξια των (περισσοτερων) ταινιων του, τεραστια.

    ΑπάντησηΔιαγραφή