banner

image

Παρασκευή, 18 Ιανουαρίου 2013

Life of Pi, Ang Lee, 2012

 

 Το νέο φιλόδοξο εγχείρημα του Ang Lee είναι μια περιπέτεια φαντασίας, βασισμένη στο ομότιτλο best-seller μυθιστόρημα του Yann Martel, το 2001. «Η Ζωή του Πι» είναι ένα υπέροχο φιλοσοφικών προεκτάσεων παραμύθι, παρουσιασμένο στο νέο κινηματογραφικό σύμπαν του 3D και διηγείται την περιπετειώδη ζωή ενός 16χρονου αγοριού, μοναδικού επιζώντα ενός ναυάγιου. Σε σενάριο David Magee, σκηνοθεσία Ang Lee, με τους: Suraj Sharma, Irrfan Khan, Tabu, Adil Hussain, Gerard Depardieu.

 Η υπόθεση:
 Η νέα σκηνοθετική δουλειά του τιμημένου με Όσκαρ Ανγκ Λι (“Brokeback Mountain”, “Crouching Tiger, Hidden Dragon”), είναι βασισμένη στο μπεστ-σέλερ του Γιαν Μαρτέλ, και μας αφηγείται την απίστευτη περιπέτεια επιβίωσης του Πι, ενός νεαρού άντρα, στην θάλασσα κάτω από αντίξοες συνθήκες. Ένα αξιόλογο τεχνολογικό επίτευγμα σε 3D, η επική περιπέτεια του Πι είναι μια συναισθηματικά μαγευτική εμπειρία που θα εμπνεύσει, θα συγκινήσει και θα ταξιδέψει το κοινό σε ένα πρωτόγνωρο τόπο που δεν θα ξεχάσει ποτέ.

 Ο Πι Μολιτόρ Πατέλ είναι ένα 16χρονο αγόρι, γιος ιδιοκτήτη ζωολογικού κήπου. Μια μέρα, όλη η οικογένεια μαζί με πλήθος ζώων επιβιβάζονται σε ένα πλοίο με προορισμό τον Καναδά, προκειμένου να χτίσουν μια νέα ζωή. Στην πορεία, το πλοίο βυθίζεται και ο Πι σώζεται σε μια βάρκα στην μέση του Ειρηνικού ωκεανού, μαζί με μια ύαινα, έναν ουρακοτάγκο, μία ζέβρα και μια τίγρη της Βεγγάλης.

 Μόνον αυτός ο απίθανος Ταϊβανέζος, ο σκηνοθετικός χαμαιλέων θα μπορούσε να μεταφέρει στον κινηματογράφο το επικό παραμύθι του Μαρτέλ. Δεν είναι τυχαίο ότι αξιόλογοι συνάδελφοι του Λι, όπως ο Jean-Pierre Jeunet αλλά και ο μέγας παραμυθάς Alfonso Cuaron προσπάθησαν να πράξουν κάτι ανάλογο στο παρελθόν δίχως ωστόσο επιτυχία. 
 Και οι θεατές, κάθε ηλικίας, θα παρασυρθούν στον φανταστικό κόσμο του Πι, όπου θα ρουφήξουν κάθε στιγμή, όπως ακριβώς κάνει ο ήρωας στα παιδικά του χρόνια. Τρισδιάστατες εικόνες, πανέμορφες φωτογραφίες, απίστευτα ειδικά εφέ συμπληρώνουν το έξοχο παζλ του τεχνολογικού επιτεύγματος σε συνδυασμό με τον έξοχο λυρισμό του Λι (δεν πειράζει στο ελάχιστο το πρωτότυπο στόρι, ακριβώς για να τα δώσει όλα στη μαγεία των εικόνων) και μαγεύουν το θεατή, που ΜΟΝΟ στις ειδικές 3D προβολές θα το ευχαριστηθεί στον απαιτούμενο βαθμό.

 Από εκεί λοιπόν, την παιδική ηλικία του πρωταγωνιστή, ξεκινά η αφήγηση του ενήλικα πλέον Πατέλ προς τον Καναδό συγγραφέα, που άκουσε για μια συγκλονιστική εμπειρία και συνάντησε τον Πι, για να «τον κάνει να πιστέψει στο Θεό».

 Γεννημένος και μεγαλώνοντας στο Ποντίτσερι της Ινδίας στα '70s, ο μαθητής Πισίν Πατέλ (ονομάστηκε έτσι από τον πατέρα του, ο οποίος συνήθιζε να κολυμπάει σε κάθε πισίνα) αντιμετωπίζεται ειρωνικά από τον περίγυρό του εξαιτίας του ομολογουμένως αστείου ονόματος ("Πισιν", με τη γαλλική προφορά «πισίνα», με την αγγλική «κατούρημα»!). Όμως δεν πτοείται ιδιαίτερα, καθώς εκείνο που τον ενδιαφέρει είναι να ρουφάει όση περισσότερη γνώση μπορεί. Στο πλαίσιο αυτό, ο πιτσιρικάς αρχίζει να γοητεύεται από τις διάφορες θρησκείες, σε βαθμό μάλιστα που προσηλυτίζεται σε κάμποσες, προκαλώντας ποικίλες αντιδράσεις στην οικογένειά του και κυρίως στον πατέρα του, που τον ωθεί στο δρόμο της λογικής και της επιστήμης και άρα εκτός οιουδήποτε θρησκευτικού προσανατολισμού. Ο Πι όμως (αποφάσισε να «κόψει» το αστείο του όνομα, με πρόφαση τον άρρητο υπερβατικό ελληνικό αριθμό Π, το 3,14, ) έχει υψηλές πνευματικές και φιλοσοφικές ανησυχίες κρατώντας έτσι από κάθε θρησκεία το κομμάτι που τον ευχαριστεί!

 Κάποια στιγμή, 17 πλέον ετών θα μπαρκάρει (αφήνοντας πίσω την εφηβική του αγάπη) μαζί με όλην του την οικογένεια και τα ζώα του κήπου, που ανήκουν στον πατέρα του και όπου εργαζόταν ο ίδιος, με κατεύθυνση τον Καναδά κι ένα καλύτερο μέλλον (σε μίνι αλλά απολαυστική εμφάνιση εν πλω, ο Ζεράρ Ντεπαρντιέ ως γάλλος Σεφ). Όμως το ναυάγιο θα του στερήσει γονείς και αδερφό και θα τον αφήσει για 227 μέρες καταμεσής του Ειρηνικού Ωκεανού, σε μια σχεδία παρέα με έναν ουρακοτάγκο, μια ζέβρα, μια ύαινα και μια τεράστια άγρια τίγρη Βεγγάλης. 
 Σαν άλλος Νώε ο πιτσιρικάς είναι υπεύθυνος για τη φροντίδα των απειλούμενων ζώων και σαν άλλος Οδυσσέας ξεκινά το δικό του ταξίδι προς την προσωπική σωτηρία.
 Σύντομα η χτυπημένη ζέβρα, ο ουρακοτάγκος και η ύαινα να σκοτωθούν και μοναδικός «σύντροφος» στη συνέχεια του ταξιδιού θα είναι ο... Ρίτσαρντ Πάρκερ (το όνομα της τίγρης, που του δόθηκε από ένα τυχαίο, αστείο γεγονός).

 
 Ο Πι (it's pronounced "pi", not "pai", you idiots!) θα ενηλικιωθεί απότομα και παράλληλα ερχόμενος σε σύγκρουση με τους δαίμονές του θα επιστρατεύσει κάθε πολυμήχανη σκέψη και δράση δημιουργικότητας, ελέγχου, στρατηγικής, πίστης, φαντασίας, επιβίωσης. Θα δει το πρόσωπο του «Θεού», που αναζητούσε από μικρός, σε ένα σωρό θαλάσσια και ουράνια φαινόμενα. Θα παρελάσουν μπροστά από τα έκπληκτα μάτια του καρχαρίες, φάλαινες, δελφίνια, ιπτάμενα ψάρια, μέδουσες και τόσα άλλα θαλάσσια πλάσματα και φυτά, όπως και καταιγίδες «βιβλικές καταστροφές». Μέσα σ' όλα θα πρέπει να αντιμετωπίσει και το «κτήνος» που έχει απέναντί του και που όπως ο πατέρας του είχε πει «η τίγρης δεν είναι φίλος σου, δεν έχει την ίδια λογική με σένα, είναι άγρια, όποιος άνθρωπος το ξεχνάει αυτό, σκοτώνεται!».

 Στο εκφραστικότατο πρόσωπο του πρωτοεμφανιζόμενου Suraj Sharma, ο Ταϊβανέζος προφανώς βρίσκει όλα όσα έψαχνε, για να ζωντανέψει το μύθο.

 Το δε φινάλε, όπου αποκαλύπτεται μία φανταστική αλληγορία, εκπληκτικό, ενώ υπάρχει κι ο συγκινητικός μονόλογος του Πι προς τον Καναδό, ήρεμο ινδουιστή.

 Κάποιοι που ακόμη δεν έχουν δει το φιλμ, απορούν «πώς γίνεται να κεντρίζει το ενδιαφέρον μια ταινία που στο μεγαλύτερο μέρος της εξελίσσεται στη μέση του ωκεανού, σε μία σχεδία με ένα ανήλικο παιδί και μία τίγρη!». Ε, μόλις το δουν θα λυθούν μεμιάς οι απορίες, αφού θα παρασυρθούν στην φανταστική μαγεία του παραμυθά σκηνοθέτη και του επιτελείου του, οι οποίοι στήνουν ένα μεθυστικό τεχνολογικό εικονοκλαστικό μουσικό όργιο για μικρούς και μεγάλους, σαρώνοντας τις εντυπώσεις, τσιμπώντας 11 υποψηφιότητες Oscar, κερδίζοντας ήδη Χρυσή Σφαίρα μουσικής (Μάικλ Ντέινα) κι έχοντας άλλες δύο υποψηφιότητες (καλύτερη ταινία-σκηνοθεσία), έχοντας 9 υποψηφιότητες BAFTA και τέλος, αφενός έχοντας ήδη ξεπεράσει σε έσοδα κατά πολύ τα περίπου 120.000.000 του προϋπολογισμού και αφετέρου έχοντας κερδίσει τη συντριπτική πλειονότητα κριτικών και κοινού, παγκοσμίως. 
 Όσο για κάποιους άλλους, που ψάχνουν την -όποια- ουσία που χάνει ο Λι από το μυθιστόρημα του Μαρτέλ, ας έχουν κατά νου πως ο Ταϊβανέζος εν γνώση του κάνει μια άσκηση μεταφοράς στο πανί ενός παραμυθιού, που αποδεδειγμένα δεν μπορούσε να μεταφερθεί στη μεγάλη οθόνη και ας απολαύσουν την ποίηση των εικόνων, του ορισμού δηλαδή του σινεμά.

 Βαθμολογία: 8/10

7 σχόλια:

  1. Από τους πολύ αγαπημένους μου σύγχρονους δημιουργούς ο Ang Lee. Όντως σκηνοθετικός χαμαιλέων. Δεν την έχω δει ακόμη αλλά πιστεύω ότι θα μου αρέσει πολύ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Νομιζω φιλε Αργυρη οτι οντως θα σου αρεσει. Η αληθεια ειναι πως ακομη δεν εχω βρει καποιον πολεμιο της ταινιας, αφου ουσιαστικα ειναι ενα πανεμορφο παραμυθι, σε συνδυασμο με καποια σχολια (κοινωνικα, θρησκευτικα) αλλα και... μαγικα πραγματα απ' την 3D τεχνολογια.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Το υλικό, οι πρώτες εικόνες που είχαν πέσει στα μάτια μου και το μισητό μου 3D με είχαν προϊδεάσει αρνητικά. Επειδή δεν είχα κανένα δικαίωμα να αμφισβητώ τον Lee, επισκέφτηκα για χάρη του τη σκοτεινή αίθουσα. Στους τίτλους τέλους, βγάζοντας τα αναθεματισμένα γυαλιά, μου πήρε λίγη ώρα να πιστέψω ότι είχα μείνει στο ίδι οκάθισμα δυο ώρες. Βλέπεις, νόμιζα πως είχα ταξιδέψει αλλού, σε έναστρους ουρανούς και φωτισμένες θάλασσες. Και στο τέλος, αναφώνησα κι εγώ μαζί με τον Καναδό συγγραφέα/ακροατή του Πι: Γιατί όχι;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Καταλαβαινω, φιλε, την αρνητικη σου προδιαθεση απεναντι στο 3D, το ιδιο ακριβως αισθανομαι κι εγω. Σκεψου οτι αυτη ηταν μολις η 2η ταινια που ειδα με τα ειδικα γυαλια..
      Αλλα βεβαια μονον ετσι αναδεικνυεται.
      Απο κει και περα οντως ειναι μαγευτικο το ταξιδι του Λι και φυσικα, «γιατι οχι» στο φιναλε!

      Διαγραφή
  4. Καταρχάς συγχαρητήρια για το Blog σας. Πολύ καλές αναλύσεις των ταινιών. Το τελευταίο διάστημα λειτουργώ και εγώ ένα κυρίως κινηματογραφικό Blog (http://koalakia.blogspot.gr/) και παίρνω ιδέες από ωραίες προσπάθειες όπως η δική σας.
    Όσον αφορά την ταινία, δεν την έχω δει ακόμα αλλά κυρίως λόγω Ang Lee σίγουρα θα τη δω σύντομα!! Ο άνθρωπος είναι καλλιτέχνης!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Καλως ηρθατε και ευχαριστω για τα καλα λογια.
      Απ' οτι ειδα το λειτουργειτε αρκετο καιρο, οποτε να ευχηθω καλη συνεχεια.
      Σιγουρα θα τα λεμε στο εξης.

      Διαγραφή
  5. Λειτουργούμε από τον περασμένο Απρίλιο αλλά ουσιαστικά τους τελευταίους 2-3 μήνες το ενημερώνουμε τακτικά. φτιάξαμε σελίδα στο fb (στην οποία είσαι ευπρόσδεκτος παρεμπιπτόντως - koalakia), βάζουμε γκάλοπ (τώρα τρέχουν δύο γκάλοπ για τα oscar) και γενικά το προωθούμε όπως μπορούμε.
    Θα τα ξαναπούμε!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή