banner

image

Κυριακή, 17 Οκτωβρίου 2010

A Bittersweet Life, Ji-woon Kim, 2005


 «Γλυκόπικρη Ζωή» ο ελληνικός τίτλος ("Dalkomhan Insaeng" ο πρωτότυπος) αυτής εδώ της εξαιρετικής γκανγκστερικής με την αισθητική του φιλμ νουάρ ταινίας του ταλαντούχου Νοτιοκορεάτη Ji-woon Kim ("A Tale of Two Sisters", "The Quiet Family"). 

 Η υπόθεση της ταινίας:
 Σεούλ, Νότια Κορέα. Ο Σαν Γου δεν είναι ένας συνηθισμένος διευθυντής ξενοδοχείου. Πάντα αποφασιστικός και αποτελεσματικός, είναι και το δεξί χέρι του «αφεντικού» του υποκόσμου, Κανγκ. Ο σκληρός Κανγκ έχει μία αδυναμία: τη νεαρή αγαπημένη του, Χι Σου. Υποπτευόμενος ότι τον απατά, αναθέτει στον Σαν Γου να διαλευκάνει την υπόθεση. Όταν, όμως, ο Σαν Γου ανακαλύψει την Χι Σου στον πλευρό ενός άλλου νεαρού, αποφασίζει να μην τους σκοτώσει... Για πρώτη φορά στη ζωή του, ο Σαν Γου δεν εκτελεί τις εντολές του αφεντικού του! Ο Κανγκ τότε γίνεται έξαλλος και διατάζει τη συμμορία του να κυνηγήσει τον Σαν Γου και να τον σκοτώσει...

 Το Νοτιοκορεάτικο σινεμά έχει μεγάλη ιστορία και επίσης έχει να μας χαρίσει εξαιρετικά δείγματα γραφής. Ένα απ' αυτά είναι και η «Γλυκόπικρη Ζωή» του ταλαντούχου σκηνοθέτη Τζι-Γουν Κιμ. Υπόκοσμος, Μαφία, βία, καταιγιστική δράση, λουτρό αίματος, ωμότητα, εκδίκηση, γρήγοροι ρυθμοί, μοιραία γυναίκα, χιούμορ, συναισθήματα, αισθητική φιλμ νουάρ είναι μερικά απ' τα στοιχεία που συναντάμε σε αυτό το φιλμ, η υπερβολή του οποίου (στο σενάριο και στις σεκάνς της βίας) αποδεικνύει την πρόθεση του σκηνοθέτη να παρουσιάσει το όλο εγχείρημα όχι τόσο ρεαλιστικά όσο κάτω από το πρίσμα της διασκέδασης! 

 Ο πρωταγωνιστής και αντι-ήρωας Σαν Γου είναι διευθυντής ενός ξενοδοχείου. Αλλά αυτό είναι η βιτρίνα του, καθώς επί της ουσίας πρόκειται για έναν μπράβο και συγκεκριμένα το δεξί χέρι του σκληρού και άκαρδου αρχιμαφιόζου Κανγκ.
 Ο Σαν Γου είναι πιστό σκυλί απέναντι στο μεγάλο αφεντικό του και εκτελεί πάντοτε τις εντολές του κατά γράμμα. Όμως θα έρθει η στιγμή που θα τον αψηφίσει για πρώτη φορά στη ζωή του.
 Ο φαινόμενος και φερόμενος ως τέρας, Κανγκ, έχει μία ανθρώπινη αδυναμία. Τη νεαρή Χι Σου, με την οποία έχει μια σχέση, αλλά όπως φαίνεται απ' την πλευρά του έχει αναπτυχθεί μία αίσθηση ιδιοκτησίας αλλά και ζήλειας. Όταν θα φύγει για δουλειές και υποπτευόμενος ότι η Χι Σου τον απατά θα αναθέσει στον Σαν Γου να την παρακολουθεί και αν όντως επαληθεύσει τις υποψίες του να μην διστάσει να τους σκοτώσει.
 Ο Σαν Γου πολύ γρήγορα θα μάθει την αλήθεια επιβεβαιώνονατς τις υποψίες του Κανγκ. Θα τους πιάσει μέσα στο σπίτι της Χι Σου αλλά θα τους λυπηθεί και θα τους χαρίσει τη ζωή. Αυτό ήταν!
 Ο Κανγκ θα το μάθει και θα γίνει έξαλλος. Θα νιώσει προδομένος απ' τον πιστό έως τότε Σαν Γου και μία διένεξη θα ξεκινήσει ανάμεσα στους δύο άντρες. Πρόκειται αρχικά για προσωπικό ζήτημα, που αργότερα θα εξελιχθεί σε έναν κύκλο βίας, άκρως στυλιζαρισμένο απ' τον Νοτιοκορεάτη δημιουργό, με καταιγιστική δράση, σκληρή ωμότητα, δίψα για εκδίκηση και θα ολοκληρωθεί με ένα λουτρό άιματος σε μία εκπληκτική τελική σεκάνς.
 Παράλληλα και μέσα σε όλο αυτό τον κύκλο βίας ξεχωρίζει το ωραίο λεπτό χιούμορ του Τζι-Γουν, οι γρήγοροι ρυθμοί, το άψογο μοντάζ, η άρτια μουσική κάλυψη αλλά και η υπέροχη αισθητική των φιλμ νουάρ.

 Μία πολύ όμορφη και δεξιοτεχνικά σκηνοθετημένη ταινία, που ωστόσο δεν έχει να προσφέρει πολλά στους ήδη μηυμένους σε παρόμοιες ταινίες ωμής βίας του Νοτιοκορεάτικου σινεμά, μιας και παρουσιάζει όχι κάτι διαφορετικό από τόσα και τόσα φιλμ της ίδιας θεματικής ενότητας.

 Βαθμολογία: 7,5/10

8 σχόλια:

  1. tainiara file. simfono me auto pou les sto telos...alla kai pali to apolausa.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Καλή ταινία, αλλά δεν ξετρελάθηκα να σου πω την αλήθεια. Πολύ ενδιαφέρον σκηνοθέτης ο Ji-woon Kim του οποίου, το ήδη cult "Janghwa, Hongryeon", λάτρεψα.

    3: Καλή

    0: Κακή / 1: Μετριότατη / 2: Απλώς ενδιαφέρον / 3: Καλή / 4: Πολύ καλή / 5: Αριστούργημα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. καλησπερα aldo,
    ετσι ειναι, ουτε εμενα με χαλασε!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. argiri συμφωνω με την ταινια που αναφερεις, αλλα επισης και μια δυο κωμωδιες που εκανε ειναι αρκετα ενδιαφερουσες. Αξιολογος σκηνοθετης, σιγουρα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Φίλε, η ταινία έχει μια μελαγχολία κρυμμένη στις νέον λάμψεις της που θυμίζει μελβιλικά μεγαλεία. Για μένα ξεχωρίζει από το σωρό της ασιατικής παραγωγής.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Καταπληκτική ταινία. Με θυμάμαι στον εξώστη του Ιντεάλ να τη βλέπω δύο φορές στα καπάκια. Μια για την αριστοτεχνικά σκηνοθετημένη βία και μία για την άκρατη ποίηση που ξεπηδά από τα κάδρα της.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. φιλε Αχιλλεα συμφωνω μαζι σου. Σιγουρα ξεχωριζει σε παρα πολλα, απλως επεσημανα οτι εμπεριεχει πολυ ωμη βια και αυτο την κανει να μοιαζει με πολλες ασιατικες ταινιες του ιδου στυλ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. moody καταρχην καλωσηρθες.
    Δυστυχως δεν την ειχα δει στο σινεμα, παρα μονο σε DVD. Σιγουρα στη μεγαλη οθονη θα αξιζε περισσοτερο.

    ΑπάντησηΔιαγραφή